Chronische vermoeidheid is één van de meest voorkomende klachten na niet-aangeboren hersenletsel
En toch is het iets wat van buitenaf vaak niet te zien is.
Je ziet het niet aan iemand.
Maar het is er wel, elke dag opnieuw.
Het kan er zo uitzien:
- je bent al moe als je wakker wordt
- een simpele afspraak kan veel energie van je vragen en de rest van de dag beïnvloeden
- prikkels komen vaak harder en intenser binnen dan vroeger
- je batterij is snel leeg, en opladen kost bij NAH vaak veel meer tijd
- plannen maken lukt soms wel, maar het uitvoeren kan op dezelfde dag ineens heel lastig zijn
En juist dat maakt het zo ingewikkeld. Voor jezelf, maar ook voor de mensen om je heen. Want hoe leg je uit wat je niet aan de buitenkant ziet, maar wat je leven wel dagelijks beïnvloedt?
Grenzen aangeven is daarin vaak lastig, voor beide kanten. Je wil meedoen, afspreken, “gewoon” meedoen met het leven, maar je lichaam of brein heeft andere grenzen. En dat raakt niet alleen je energie, maar ook je sociale leven, relaties en eigenlijk bijna alles in het dagelijks bestaan.
Er is nog te weinig kennis over NAH en chronische vermoeidheid. Daardoor ontbreekt er vaak ook begrip. Terwijl dat juist zo nodig is.
Wat we steeds weer horen: herkenning helpt.
En daarnaast helpt het enorm om ervaringen te delen over hoe je ermee omgaat in het dagelijks leven.
Hoe verdeel je je energie? Wat helpt wél op moeilijke dagen? En hoe ga je om met de reacties van je omgeving?
Daarover praten we ook tijdens onze koffiemomenten.
Elke woensdag bij stichting erNAH.
In de ochtend én in de avond voor mensen met NAH.
Een plek voor herkenning, uitwisseling van tips en verhalen, en verbinding met lotgenoten.
Je bent welkom. Zoals je bent.
Aanmelden kan hier.
